Kendi geçmişimi baz alarak yazacağım. Umarım tüm aileler dikkatli olur, çocuklarının geleceğini önemser.
Öncelikle aile içinde kesinlike bir annenin beyahut babanın darlayıcı olmaması gerekiyor. Örnek olarak bir çocuk annesine " anne doydum ben " deyince ağzına daha fazla yemek tıkmamalı.. Bakın bu absürt gelebilir ama ileride çocuğun aklında annem beni çok darlıyor gibisinden bir psikolojik durumla karşı karşıya kalır. Hem anne hem çocuk üzülür. Onun dışında bir baba çocuğuna ne yaptıysa yapsın kızmamalıdır. Nazik bir dille uyarmalıdır. Ben bu yönden yanayım şahsen. Çocuğu yanına bir resim getirdiğinde " çok güzelmiş " demek yerine aferin oğluma/kızıma sendede ne mücevherler var mış bee deyip çocuğuna o güzel hisleri yaşatabilmeli. Şahsen ben 3 yıldır babamla konuşmuyorum aramız kötü. Bu elbetteki küçüklükten kalma parçalar. Umarım anneler veya babalar bu konuda dikkatsiz olmazlar ve çocukları için gereken her şeyi yaparlar.
